Township

Een township bezoeken is dat aapjes kijken of geconfronteerd worden met hoe het leven binnen een township is.
Ik ga voor het laatste.
Beautie leidt ons rond. Ze is een behoorlijk rondborstige dame, maar wat een power lady. Haar ogen stralen haar betrokkenheid bij “haar” township uit.
Beautie leidt een educatief gebouwtje met daarin een schooltje.
Huisjes zo groot als mijn schuur, van hout of van platen. Geen douche, geen toilet, geen tv, geen Ipad, geen wifi. Smerige zandpaden, veel afval.
80% van de mensen in deze township is werkeloos en niet geschoold. Als we rondlopen zie ik in veel ogen van de jongen mensen een soort van moedeloosheid. Anderen lachen en zwaaien naar ons.
Het educatieve van het schooltje zit hem vooral in de preventie van HIV. Dat is ziekte nummer 1 in Zuid Afrika. Op kleurrijke tekeningen wordt duidelijk gemaakt hoe je hiv en ongewenste zwangerschappen kunt voorkomen. Als ik vraag naar hoe vaak huiselijk geweld voor komt, vertelt Beautie dat dat getal heel hoog is. Evenals kindermishandeling.
We mogen in een kleuterklasje kijken. De puurheid van deze kinderen. Die voor ons gaan zingen en dansen. Kippenvel en tranen in mn ogen.
Deze rondleiding heeft me geraakt.
Mijn eigen kinderlijke pure moment had ik s morgens. Riaan had geregeld dat ik nog kon walvis spotten. In een open boot vanaf het strand gelanceerd worden, de zee op. Geweldig. Ik zit voorin en de golven spatten vrijelijk de boot in. Ik geniet er volop van. Zeezout is goed voor verstopte holtes, dus kom maar op. Er is behoorlijke deining. Als we de eerste walvissen zien, is het nog een hele klus om een foto te maken. Ik ben toch wel blij met mn zeebenen.
Na twee walvissen varen we verder. De golven worden steeds groter. En dan is er die ene grote golf! Geweldig!! Niemand is nog droog. Er staat een laagje water in de boot. Een aantal Duitsers gaat nu toch wel zuur kijken. Ik zit nog steeds met een grote grijns. Alles droogt vanzelf weer op, toch? We spotten er nog drie en dan keert de schipper om. Het wordt te tricky. We varen langs een robben kolonie. Foto s maken gaat helaas niet meer. Mn camera en gsm moest ik in zakken stoppen om ze watervrij te houden. Het ziet er leuk uit. Klauterende robben. Ze hebben iets onhandigs. Ik heb er iets mee:-).
Marco de chauffeur is zo lief om mijn tas te pakken, zodat ik droge kleding aan kan trekken. Om tijd te besparen mag dat in het toilet van de bus. Met mijn omvang is dat niet te doen. Na een aantal acrobatische toeren lukt het:-).
Een dag met vele gezichten, ik had hem niet willen missen.